22 februari 2004 werd mijn allereerste Whippet geboren, dat ze Jewel moest gaan heten dat wist ik meteen en dat past nog steeds helemaal bij haar. 
Ze is inmiddels alweer 8 jaar, een veteraan noemen ze dat.. Eigenlijk is een Whippet van 8 jaar niet echt een veteraan want 16 jaar worden ze maar zo. Toch moet ik toegeven dat Jewel zich al best wel een beetje als een veteraan gedraagd! Maar dat zit ook een beetje in haar karakter. Zo rustig, beetje flegmatiek als zij is zo zijn haar kinderen en kleinkinderen het tegenovergestelde, Jewel is echt onze oma in de groep. Toch kan ze soms verrassend explosief uit de hoek komen, juist op zo moment dat je het niet verwacht. dat betekent bijv. plots op schoot springen met een tand door mijn lip als gevolg. Of als een pijl uit de boog rondjes races op een mini grasveldje. Maar het komt ook geregeld voor dat ik met het naar buiten ga een iets wat geirriteerde Jewel aan het lijntje heb, waarom moeten we nu naar buiten??? Ik kan toch ook gewoon binnen plassen? Ja want dat doet mevrouw al vanaf pups af aan zo af en toe als het buiten koud is, dan vind ik een stiekum plasje in een hoekje.. Met de drukte van alle dag kan ik dan weleens op haar mopperen en dan kijkt ze met die verontschuldige grote ogen aan… zucht en dan pak ik maar weer een sopje. Nee de winter is Jewel haar ding niet want ze heeft echt een hele erge hekel aan kou en nattigheid, ja wie eigenlijk niet? Maarja een ticket naar de zon krijgt ze helaas niet voor haar verjaardag! Wel een dikke knuffel en een botje… want eten dat kan ze als de beste onze ‘ouwe norton’. Nou Juul is wens je nog vele gezonde ‘zonnige jaren’ toe!!
